| وَالْفَجْرِ |
| وَلَيَالٍ عَشْرِ |
| وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ |
| وَالَّيْلِ إِذَا يَسْرِ هَلْ فِي ذَلِكَ قَسَمْ لِذِي حِجْرِهُ |
| أَلَمْ تَرَكَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادِ |
| إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِةُ |
| الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ |
| وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ |
| وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ |
| الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ |
| فَاكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَةِ |
| فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابِ |
| إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِهُ |
| فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَمَهُ ، فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَن |
| وَأَنَا إِذَا مَا ابْتَلَهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِفْرِقَهُ ، فَيَقُولُ رَبِّ اهَائِن |
| كَلَّا بَلْ لَّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ |
| وَلَا تَخَضُونَ عَلَى طَعَامِ الْمُسْكِينِ |
| وَتَأْكُلُونَ التَّرَاثَ أَكَلَّا لَمَّا |
| وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبَّا جماهُ |
| كَلَّا إِذَا دُكَتِ الْأَرْضُ دَكَّا |
| وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّانَ |
| وَجِاى وَ يَوْمَينِ بِجَهَنَّمَ ، يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَإِنِّي لَهُ الذِّكْرَى |
| يَقُولُ يُلَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي |
| فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ |
| وَلَا يُؤْثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدُهُ |
| يَايَتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ |
| ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً . فَادْخُلِي فِي عِبْدِي وَادْخُلِي جَنَّتِي |
தமிழில்
வல் ஃபஜ்ர்
வலயாலின் அஸ்ர்
வஸ்ஸஃபஈ வல் வத்ர்
வல்லைலி இதா யஸ்ர்
ஹல் ஃபீ தாலிக கஸமுல்லிதி ஹிஜ்ர்
அலம் தரகைஃப ஃபஅல ரப்புக பிஆத்
இரமதாதில் இமாத்
அல்லதி லம் யுஹ்லக் மிஸ்லுஹா ஃபில் பிலாத்
வஸமுதல்லதின ஜாபுஸ்ஸஹ்ர பில் வாத்
ஃபீர்அவ்ன தில் அவ்தாத்
அல்லதின தங்வ ஃபீல் பிலாத்
ஃபஅக்சரு ஃபீஹல் ஃபசாத்
ஃபஸப்ப அலைஹிம் ரப்புக்க சவ்த அதாப்
இன்ன ரப்பக லபில் மிர்ஷாத்
ஃபஅம்மல் இன்ஷான இதா மப்தலாஹு ரப்புஹூ ஃபஅக்ரமஹூ வநங்அமா ஃபயகுலு ரப்பி அக்ரமன்
வஅம்ம இதா மப்தலாஹூ ஃபகதர அலைஹி ரிஜ்கஹூ
ஃபரகுலு ரப்பி அஙானன்
கல்லா பல் லா துக்ரிமுனல் யதீம்
வளா தஹால்லூன அலா தஆமில் மிஸ்கீன்
வதஹ்குலுன துராச அக்லல் லம்மா
வதுஹிப்புனல் மால ஹுப்பன் ஜம்மா
கல்லா இதா துக்கத்தில் அர்லு தக்கன் தக்கா
வஜாஅ ரப்புக்க வல் மலகு சஃப்பன் சஃப்பா
வஜீஅ யவ்மயிதின் பிஜஹன்னம யவ்மஇதின் யதக்கரு ல் இன்ஸானு வஅன்னா லஹு திக்ரா
யகுலு யாலைத்தனி கத்தமது லிஹயாத்தி
ஃபயவ்மதில் லா யுஅத்திபு அதாபஹு அஹத்
வலா யுவ்சிகு வசாகஹு அஹத்
யாஅய்யத்துஹன்னாசு ல் முத்துமயின்னா
இர்ஜிஈ இலா ரப்பிக்க ராலியத்தம்மர்லிய்யா ஃபத்ஹுலி ஃபீ இபாதி வத்ஹுலி ஜன்னதி
தமிழாக்கம்
விடியற் காலையின் மீது சத்தியமாக,
பத்து இரவுகளின் மீது சத்தியமாக,
இரட்டையின் மீதும், ஒற்றையின் மீதும் சத்தியமாக,
செல்கின்ற இரவின் மீதும், சத்தியமாக,
இதில் அறிவுடையோருக்கு (போதுமான) சத்தியம் இருக்கிறதல்லவா?
உம்முடைய இறைவன் ஆ(து கூட்டத்)தை என்ன செய்தான் என்பதை நீர் பார்க்கவில்லையா?
(அவர்கள்) தூண்களையுடைய ´இரம்´ (நகர) வாசிகள்,
அவர்கள் போன்ற ஒரு சமுதாயம் எந்த நாடுகளிலும் படைக்கப்படவில்லை.
பள்ளத்தாக்குகளில் பாறைகளைக் குடைந்(து வசித்து வந்)த ஸமூது கூட்டத்தையும் (என்ன செய்தான் என்று பார்க்கவில்லையா?)
மேலும், பெரும் படைகளைக் கொண்ட ஃபிர்அவ்னையும் (உம் இறைவன் என்ன செய்தான் என்பதை நீர் பார்க்கவில்லையா?)
அவர்களெல்லாம் நாடுகளில் வரம்பு மீறி நடந்தனர்.
அன்றியும், அவற்றில் குழப்பத்தை அதிகப்படுத்தினர்.
எனவே, உம்முடைய இறைவன் அவர்கள் மேல் வேதனையின் சாட்டையை எறிந்தான்.
நிச்சயமாக, உம்முடைய இறைவன் கண்காணித்துக் கொண்டு இருக்கிறன்றான்.
ஆனால், இறைவன் மனிதனுக்கு கண்ணியப்படுத்தி, பாக்கியம் அளித்து அவனைச் சோதிக்கும் போது அவன்; “என் இறைவன் என்னை கண்ணியப்படுத்தியுள்ளான்” என்று கூறுகிறான்.
எனினும் அவனுடைய உணவு வசதிகளைக் குறைத்து, அவனை (இறைவன்) சோதித்தாலோ, அவன், “என் இறைவன் என்னைச் சிறுமைப் படுத்தி விட்டான்” எனக் கூறுகின்றான்.
அப்படியல்ல! நீங்கள் அநாதையைக் கண்ணியப்படுத்துவது இல்லை.
ஏழைக்கு உணவளிக்குமாறு தூண்டுவதில்லை.
இன்னும் (பிறருடைய) அநந்தரச் சொத்துக்களையும் (சேர்த்து) உண்டு வருகின்றீர்கள்.
இன்னும், பொருளை அளவு கடந்து பிரியத்துடன் நேசிக்கின்றீர்கள்.
அப்படியல்ல! பூமி தூள் தூளாகத் தகர்க்கப்படும் போது,
உம்முடைய இறைவனும், வானவரும் அணியணியாக வரும்போது,
அந்நாளில் நரகம் முன் கொண்டு வரப்படும் போது – அந்நாளில் மனிதன் உணர்வு பெறுவான்; அந்த (நாளில்) உணர்வு (பெறுவதினால்) அவனுக்கு என்ன பலன்.
“என் (மறுமை) வாழ்க்கைக்காக நன்மையை நான் முற்படுத்தி (அனுப்பி)யிருக்க வேண்டுமே!” என்று அப்போது மனிதன் கூறுவான்.
ஆனால் அந்நாளில் (அல்லாஹ் செய்யும்) வேதனையைப் போல், வேறு எவனும் வேதனை செய்யமாட்டான்.
மேலும், அவன் கட்டுவது போல் வேறு எவனும் கட்டமாட்டான்.
(ஆனால், அந்நாளில் நல்லடியார்களிடம்) சாந்தியடைந்த ஆத்மாவே!
நீ உன்னுடைய இறைவன்பால் திருப்தி அடைந்த நிலையிலும், (அவன்) உன்மீது திருப்தியடைந்த நிலையிலும் மீளுவாயாக.
நீ என் நல்லடியார்களில் சேர்ந்து கொள்வாயாக.
மேலும், நீ என் சுவர்க்கத்தில் பிரவேசிப்பாயாக (என்று இறைவன் கூறுவான்).
| விளக்கம் |
சூரா அல்-ஃபஜ்ர் என்பது திருக்குர்ஆனின் 89வது அத்தியாயம் ஆகும். இதில் 30 வசனங்கள் உள்ளன. “ஃபஜ்ர்” என்றால் விடியற்காலை அல்லது புலரும் நேரம் என்று பொருள். இந்த அத்தியாயம் மக்காவில் அருளப்பட்டது.
சூராவின் முக்கியக் கருத்துக்கள்:
- சில சத்தியங்களின் மீது ஆணைகள்: அல்லாஹ் விடியற்காலை, பத்து இரவுகள் (துல் ஹஜ் மாதத்தின் முதல் பத்து இரவுகள் என்று கருதப்படுகிறது), இரட்டை மற்றும் ஒற்றை (அல்லாஹ்வின் படைப்புகள்), மற்றும் கடந்து செல்லும் இரவு ஆகியவற்றின் மீது ஆணையிடுகிறான். இவை அனைத்தும் சிந்திக்கக்கூடியவர்களுக்குப் போதுமான சான்றுகள் என்று கூறப்படுகிறது.
- கடந்த கால சமூகங்களின் அழிவு: ஆத், ஸமூத் மற்றும் ஃபிர்அவ்ன் போன்ற ஆணவம் கொண்டு வரம்பு மீறிய சமூகங்களுக்கு அல்லாஹ் என்ன செய்தார் என்பதை இந்த சூரா நினைவுபடுத்துகிறது. அவர்கள் பூமியில் அட்டூழியம் செய்ததால் கடுமையான தண்டனையைப் பெற்றனர்.
- மனிதனின் நிலையற்ற தன்மை: மனிதன் சோதனைக்குள்ளாக்கப்படும்போது, செல்வம் மற்றும் கௌரவம் வழங்கப்பட்டால், அல்லாஹ் தன்னை கண்ணியப்படுத்தியதாகக் கூறுகிறான். ஆனால் வறுமை மற்றும் கஷ்டங்கள் ஏற்படும்போது, அல்லாஹ் தன்னை இழிவுபடுத்தியதாகக் கூறுகிறான். இது தவறான கண்ணோட்டம் என்பதை சூரா சுட்டிக்காட்டுகிறது.
- அநாதைகள் மற்றும் ஏழைகளின் உரிமைகள்: அநாதைகளை கவனிப்பதன் முக்கியத்துவத்தையும், ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பதன் அவசியத்தையும் சூரா வலியுறுத்துகிறது. வாரிசுரிமையை பேராசையுடன் விழுங்குவதும், செல்வத்தை அளவுக்கு அதிகமாக நேசிப்பதும் கண்டிக்கப்படுகிறது.
- மறுமை நாளின் வர்ணனை: பூமி தூள் தூளாகும்போதும், அல்லாஹ்வும் அவனுடைய மலக்குகளும் அணிவகுத்து வரும்போதும் என்ன நடக்கும் என்பதை சூரா விவரிக்கிறது. அன்று நரகத்தை நெருக்கமாகக் கொண்டு வரப்படும். மனிதன் தனது தவறுகளை நினைத்துப் பார்ப்பான், ஆனால் அது பயனளிக்காது.
- நல்லடியார்களுக்கு நற்செய்தி: இறைவனுக்கு முற்றிலும் அடிபணிந்த ஆன்மாவுக்கு, “உன் இறைவனிடம் திரும்பி வா! நீ அவனை திருப்தி செய்தவனாகவும், அவன் உன்னை திருப்தி செய்தவனாகவும் இருப்பாய். என் நல்லடியார்களுடன் நுழைவாயாக! என் சொர்க்கத்தில் நுழைவாயாக!” என்று கூறப்படும்.
சூரா அல்-ஃபஜ்ரின் சில நன்மைகள்:
- ஆன்மீக விழிப்புணர்வு: இந்த சூராவை ஓதுவது அல்லாஹ்வின் கண்காணிப்பையும், மறுமையில் நாம் பதில் சொல்லியாக வேண்டும் என்பதையும் நினைவூட்டி ஆன்மீக உணர்வையும், மனசாட்சியையும் மேம்படுத்த உதவுகிறது.
- மன அமைதி: இந்த சூராவை சீரான தொனியில் ஓதுவது இதயத்திற்கும் மனதிற்கும் அமைதியைத் தருகிறது.
- ** moral guidance:** இந்த சூரா ஆணவம், பேராசை மற்றும் கொடுமை போன்ற தீய குணங்களுக்கு எதிராக எச்சரிக்கை விடுக்கிறது.
- துன்ப காலங்களில் ஆறுதல்: கஷ்டமான நேரங்களில் இந்த சூராவை ஓதுவது நம்பிக்கை, நீதி மற்றும் சோதனைகளின் தற்காலிகத் தன்மை ஆகியவற்றை நினைவூட்டி மனதை அமைதிப்படுத்துகிறது.
- தானம் மற்றும் கருணைக்கு ஊக்கம்: அநாதைகளை கவனிப்பது மற்றும் ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பது போன்ற நல்ல செயல்களைச் செய்ய இந்த சூரா ஊக்குவிக்கிறது.
சூரா அல்-ஃபஜ்ர் விடியற்காலையின் முக்கியத்துவத்தையும், கடந்த கால மக்களின் முடிவுகளையும், மறுமை நாளின் யதார்த்தத்தையும் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. மேலும், நல்ல செயல்களைச் செய்வதன் மூலமும், தீய குணங்களைத் தவிர்ப்பதன் மூலமும் அல்லாஹ்வின் மன்னிப்பையும், சொர்க்கத்தையும் அடைய முடியும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.
